Pratah Smarami

प्रातः स्मरामि हृदि संस्फुरदात्मतत्त्वं सच्चित्सुखं परमहंसगतिं तुरीयम्। यत्स्वप्नजागरसुषुप्तिमवैति नित्यं तद्ब्रह्म निष्कलमहं न च भूतसङ्घः॥१॥ प्रातर्भजामि मनसा वचसामगम्यं वाचो विभान्ति निखिला यदनुग्रहेण। यन्नेतिनेतिवचनैर्निगमा अवोचन् तं देवदेवमजमच्युतमाहुरग्र्यम्॥२॥ प्रातर्नमामि तमसः परमर्कवर्णं पूर्णं सनातनपदं पुरुषोत्तमाख्यम्। यस्मिन्निदं जगदशेषमशेषमूर्तौ रज्ज्वां भुजङ्गम इव प्रतिभासितं वै॥३॥ श्लोकत्रयमिदं पुण्यं लोकत्रयविभूषणम्। प्रातःकाले पठेद्यस्तु स गच्छेत्परमं पदम्॥

Praatah Smaraami Hridi Samsphuradaatmatattvam Sachchitsukham Paramahamsagatim Tureeyam Yatsvapnajaagarasushuptimavaiti Nityam Tadbrahma Nishkalamaham Na Cha Bhootasanghah ||1|| Praatarbhajaami Manasaa Vachasaamagamyam Vaacho Vibhaanti Nikhilaa Yadanugraahena Yannetinetivaachanairnigamaa Avochan Tam Devadevamajamaachyutamaahuragryam ||2|| Praatarnamaami Tamasah Paramaarkavarnam Poornam Sanaatanapadam Purushottamaakhyam Yasminnidm Jagadasheshamasheshamoortau Rajjvaam Bhujangama Iva Pratibhaasitam Vai ||3|| Shlokatrayamidam Punyam Lokatrayavibhooshanam Praatahkaale Pathedyastu Sa Gachchhetparamam Padam ||